korzuch_augustyn_127
P a m i ę t a m y.

Do Wodzisławia Śląskiego – ówczesny Loslau – 22 stycznia 1945 r. z Jastrzębia ruszyli w ostatni etap „marszu śmierci” więźniowie niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz – Birkenau.
Wśród tych z około 50 tysięcy maszerujących więźniów było 8-miu mieszkańców ziemi wodzisławskiej: Józef Błatoń, Aniela Borner, Róża Driańska, Wojciech Gołąbek, Oswald Gruszczyk, Karol Krótki, Benedykt Kozielski (o którym napisałem 22.01.2015 roku w 70 – tą rocznicę „Marszu Śmierci”) oraz

Augustyn Korzuch.

Urodzony w Chorzowie 23.08.1903 r. po stracie rodziców był wychowywany przez krewnych w Marklowicach gdzie ukończył w 1917 r. niemiecką szkołę powszechną. W 1918 r. zaczął pracować na kopalni „Emma” w Radlinie. Jako członek towarzystwa kulturalno-oświatowego „Ognisko” w Wodzisławiu, towarzystwa śpiewaczego „Wiosna” i towarzystwa gimnastycznego „Sokół” brał udział w akcji plebiscytowej w ochronie wieców polskich. Brał udział w drugim Powstaniu Śląskim w Wodzisławiu oraz w 3-cim, na froncie Odrzańskim jako kurier dowództwa 14 pp.
Wróciwszy do pracy na kopalni zapisał się do szkoły sztygarskiej w Tarnowskich Górach po ukończeniu której, jako sztygar, rozpoczął prace na kopalni „Rymer” w Niedobczycach. W 1928 r. ukończywszy szkołę podchorążych piechoty w Krakowie zostaje podporucznikiem rezerwy i komendantem półwojskowej organizacji „Młodzież Powstańcza” w Wodzisławiu której bojówka w 1933 roku rozbiła spotkanie hitlerowskiej organizacji w Maruszach. Od 1938 r. był dowódcą 4-go batalionu wodzisławskiej obrony narodowej w ramach której walczył z bronią w ręku od wybuchu wojny z hitlerowskimi niemcami. Na tajnym posiedzeniu założył organizację ruch oporu ale już 29 września 1939 r. został aresztowany przez gestapo i osadzony początkowo w więzieniu w Wodzisławiu a później w Rybniku i Raciborzu. Sąd specjalny skazał go wraz z jego szwagrem Wilhelmem Prokopem – również działaczem plebiscytowym, powstańcem, działaczem społecznym i posłem na sejm Śląski – za prześladowanie mniejszości niemieckiej i działalność antyniemiecką we wrześniu1939 roku, na dwa lata ciężkiego więzienia w Bremie i Walchem nad Ems. W marcu 1942 r. po miesięcznym śledztwie w więzieniach Katowice i Mysłowice zostaje przekazany do KL Auschwitz. Jako numer 26850 pracował w komandzie budowlanym a później w rolnym do 18.01.45 r. tj do rozpoczęcia ewakuacji obozu. Szedł trasą z Auschwitz przez Pawłowice i Jastrzębie do Wodzisławia skąd w wagonach towarowych przewieziony zostaje do KL Mathausen. Jako numer 117947 przeniesiony do podobozu w Melku, później do Ebensee k. Salzburga skąd po wyzwoleniu przez wojska alianckie wraca do Polski.
Zostaje odznaczony między innymi Śląskim Krzyżem Powstańczym, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 1953 r. kończy studia na Akademii Górniczo Hutniczej w Krakowie. Umiera w 1988 roku. Spoczywa na cmentarzu w Wodzisławiu Śląskim przy ul Pszowskiej.

Cześć jego pamięci.

Wodzisław Śl. 18.01.2017 r. Andrzej Prokop.