sroda-popielcowa Starzyk – o spowiedzi i pokucie w Wielkim Poście.

Dycki w Środa Popielcowo zaczyno się Wielki Post.
Takim znakiem przejścio bez ten wielki most
co łączy ziymskie życie z życiem wiecznym w niebie
je to chasie, co w tyn dzień farorz suje na ciebie.

Musicie wiedzieć, że to nie je tak „hop-siup, trala -lala”
jak wom niekierzy godajom co ino plama na czole abo wela
w kudłach zmazano majom a brakuje im wiary, rozumu i chenci
by się poprawić, nawrócić i zaczonć żyć jak inksi świenci.

Choćbyście nie wiym co robiyli w proch się obrócicie zoł wi zoł
ważne co powiycie Pon Bóczkowi jak was spyto: „kajżes był
jakech był głodny, sagi, niewinnie w wienzieniu siedzioł?”
Przeca mu nie powiesz żeś nie widzioł, nie słyszoł, nie wiedzioł.

Mosz na to cztyrdziyści dni byś farożowi powiedzioł do ucha
a po spowiedzi pożykoł i dzienkując za przebaczenie odprawił pokuta.
Teroz to za pokuta kożom ci pożykać Ojcze Nasz abo Zdrowaś Maryjo,
za wienksze grzychy gorzkie żale abo jeden roz jakoś litanijo.

Downiyj, to za ciynżkie grzychy były richtik wielkie pokuty.
Z łogromnego kamienia, majzlem i młotem musioł być krzyż wykuty
i wedle drogi ustawiony by wszyscy co niom jadom abo idom wiedzieli,
że oni zgrzeszyli, potem żałowali ale swoja pokuta odprawiyli.

Starzyk podropoł się za uchem, pogłoskoł po wielkim fonsie,
zaczon godać jakie inksi mieli pokuty, jakie on mioł- nie przyznoł sie.
Jak piykno dziołcha za kierom wszystkie kamraty cołki czos lotali
miała się dwa dni kompać w grotku kaj jej świenconej wody naloli.

Inkszy kumpel ze szkoły, co se to ino pożyczoł na wieczne nie oddanie
jakeś blajsztifty, jak je mioł oddać, to je połomoł, wyciep i bez toż za nie
dostoł pokuta by w kościelnej kropielnicy, bez godzina w świenconej wodzie
trzymać musioł rence i godać „mea culpa”, bo łacina była w modzie.

Jak my go spytali co on dostoł na pokuta od tego co w spowiadelnicy siedzi
roześmioł się, pokrencił głową i powiedzioł:”to je tajemnica świyntej spowiedzi”
ale powiym wom, starejcie się nie grzeszyć a jak się coś trefi -poprawić się trzeba
by po śmierci nie warzyć się w kotle w piekelnej smole, ino prosto lyść do nieba.

Wodzisław Śl. 29.12.2014 r. Szkrobok.

Comments are closed.

Post Navigation