Idymy na ostrężlice czyli na jeżyny.

Downo, downo tymu, jakech bajtlem był jeszcze

chodziłech do ciotki a po drodze na cześnie

kiere rosły przy drodze od niepamiętnych już lat.

Inksze to było miasto, cołkim inkszy świat.

Teroz Wom powiem, że Pszowską to aż strach chodzić.

Som spacer na cmentorz może Wom zaszkodzić

choć je tam parking, przejście dlo pieszych i konsek chodnika

możesz sie czuć jak małpa w buszu co w gałęziach znika.

Jeszcze niedowno, parenoście lot tymu była tu piyknie

obsadzono skarpa ale wiym, że jak człowiek przywyknie

do bajzlu, metrowych chwastów i dzikich krzoków

wszystko inksze, bydzie zniszczone za pora roków.

Downij brzegi były koszone, zbjyrano trowa,

potym zarosły krzokami, chabeziami, teroz zaś od nowa

-obsadzone nie tak downo piyknymi krzokami-

zarosły na dziko badziywiem, w tym ostrężlicami.

Bez tóż jak przydzie Wom ochota a mocie ino trocha czasu

możecie iść na Pszowsko, zamiast daleko do lasu

by pozbjyrać ostrężlic wiela ino chcecie, cołko kupa

chyba, że Straż Miejsko, za „niszczenie zieleni” chyci Was za …..

Myśla, że tego jednak nie zrobi bo przeca Niesiołowski

kiedyś jodoł z nasypów zbjyrany szczaw i pełen troski

stanie w obronie tych co bydom zbjyrać ostrężlice, bo gdy głód wielki

cosik muszom zjeść niż dojrzeją mirabelki.

PS.

Napisołech to w tutejszej gwarze, by niekiere starzyki i starki

tyż zrozumiały a ni ino przybysze z daleka, inkszej marki

niż Ci, co się tu downo urodzili, rodowite wodzisławskie ślonzoki

co to byli od pradziada, som i dycki bydom prawdziwe poloki.

Szkrobok.

Comments are closed.

Post Navigation